เปรียญธรรม ๙ ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 577 / 734

ประโยค ๔ - มังคลัตทิคที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 117 ถือเอาสภาพไม่เที่ยงเป็นต้น โดยความเป็นสภาพเที่ยงเป็นต้น คำว่า มิจฉาป ปสุลติ คือ เห็นไม่แท้." [โฆษของมิจฉาทิฏฐิ] มิจฉาทิฏฐิรู้นั้น ชื่อว่ามีโทษน้อ

มิจฉาทิฏฐิคือทัศนคติต่อความไม่ถูกต้อง มีหลายระดับของโทษในการเข้าใจผิด ศึกษาจากบทที่เกี่ยวข้อง แสดงถึงการเห็นวัตถุต่าง ๆ ว่าไม่เป็นตามที่มันเป็นจริง สภาพตามจริงของวัตถุมีการปรากฏขึ้นจากอากาศที่จงจิต แล

ประโยค ๕ - มังคลัดที่เป็นเปล่า เล่ม ๒ - หน้า 122 และเพราะกิจกกรมและวิจิกกรมเป็นอุกุศล ไม่เกิดขึ้นได้ในนนทวรรค" ถาด้วยอวิกรรม จบ. [๒๕๙] ข้าพเจ้าจะกล่าววา ๓ อย่างอีวาวะ เป็นต้น เพื่อเป็นผู้ลดในจิตถุกมิ

การวิเคราะห์ในเอกสารนี้กล่าวถึงการทำกรรมและส่งผลต่อจิตใจ โดยอ้างอิงถึงลัทธิอุปะนะและปฐมะที่มีมุมมองต่อกรรมและบาป ข้อเสนอว่าสิ่งที่เกิดขึ้นสามารถตีความได้ในหลายมุมมอง และการทำให้ผู้อื่นลำบากเกี่ยวข้องก

ประโยค - มังคลิดาที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 123 บริษุทเอง." และเจ้าลัทธิมักลั่นเป็นผู้มีความเห็นความบารุทธิ์ แห่งสารวิธี จึงกล่าวความเศร้าหมองและความบารุทธิ์แห่งสัตว์ ทั้งหลายว่า ไม่มีเหตุ [นัทถิกาวา

เนื้อหานี้ว่าด้วยความเห็นของลัทธิอิสิทะและการวิเคราะห์ทาน โดยเฉพาะผลที่ตามมาของการให้ทานและแนวทางในการประพฤติปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับสัตว์ โดยเฉพาะความสำคัญของการกระทำที่มีจิตใจดี และเนื้อหามีความเกี่ย

ประโยค ๑๑ - มังคลัตถีที่นี่นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 125 และอุปมาเป็นต้น การเผา การบีบคั้น ชื่อว่า การเบียดเบียน เหตุ นั้น พระอรรถกถาจารย์กล่าวว่า ‘เบียดเบียนอยู่ด้วยอาณุญา’ อีกอย่างหนึ่ง ในอรรถกถาจะปัญญา

ในบทนี้กล่าวถึงการเบียดเบียนและบาปในบริบทของพระพุทธศาสนา โดยอรรถกถาจารย์อธิบายถึงความหมายของการเบียดเบียนและผลกระทบที่ตามมา การใช้ผู้อื่นเพื่อทำให้เกิดความเศร้าโศกและการทำร้ายผู้อื่น นอกจากนี้ ยังมีกา

ประโยค ๑ - มังกรคิดที่นี่เป็นปล เล่ม ๒ - หน้า 131 สนุติ คือ ย่อมพิจารณาความของคัมภีร์นี้. คำว่า เตส เป็นต้น เป็นคำแสดงอาการคือการพิจารณา. สองบอกว่า ตุตม อารมณ์บน ความว่า ในอารมณ์แห่งสติที่ขึ้นไปโดยชยั

ในหน้า 131 ของหนังสือมังกรคิดที่นี่เป็นปล เล่ม ๒ มีการอธิบายถึงแนวคิดเรื่องมิจฉาทิฐิ และการพิจารณาความของคัมภีร์ที่เกี่ยวข้อง โดยเน้นถึงอารมณ์ของจิตและมุมมองที่ถูกต้องในการดำเนินชีวิต. นอกจากนี้ยังมีก

ประโยค ๔ - มังกรคลี่ดังนี้เป็นปล. เล่ม ๒ - หน้า ๑๓๖ ท่านจึงกล่าวว่า "โดยมากออกจากภาพไม่ได้" ดังนี้ ดังนั้น นิยม- มาจากทิฐิปญฺญูบคต อันผู้ปรารถนาความเจริญ ควรเว้นเสียให้ไกลเพราะ เป็นผู้ทำอันตรายแม้บ

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการเว้นจากทฤษฎีที่อาจส่งผลกระทบต่อการเจริญทางปัญญาในพระพุทธศาสนา โดยยกตัวอย่างจากอรรถกสามัญผลสูตรที่แนะนำให้หลีกเลี่ยงการสัมพันธ์กับผู้มีทิฐิและเกิดผลเสียต่อการแสวงหาความร

ประโยค ๑ - มังคลิดที่นี่แน่ปล เล่ม ๒ - หน้าท 139 [สัณฐานวิทยู ๒๐] (๒๔๕) ส่วนในธรรถนิกเขปกิณฑ์ ท่านกล่าวความนี้ไว้ว่า "ทิฐิรูปในรูปสันธุ ๔ คือ อุปจาระทิฐิ ๑ คืออ่อนตามเห็นรูป โดยความเป็นคน สัณฐานวิทย

ในบทความนี้ได้เสนอความรู้เกี่ยวกับสัณฐานวิทยาและอารมณ์ของอุณหิสรรรมบค โดยเน้นความสำคัญของทิฐิรูปและวิธีการเข้าใจในสิ่งต่าง ๆ โดยการแบ่งแยกอารมณ์ตามคำสอน แนวคิดและความเข้าใจเหล่านี้ช่วยในการพัฒนาจิตใจแ

ประโยค ๔ - มังคลัตถิสัปปุรส เล่ม ๒ หน้า ๑๔๐ ก็เชื่อว่ามีสัตว์เป็นอามรณ์ ในกาลเมื่อสัตว์อันกินนานายบุคคลพึง ลักไป ก็แต่ว่า ในสังคมหและบัญญัติทั้ง ๒ นั้น อนินทายบุคคล ทั้งหลาย ย่อมปรากฏสัตว์ทั้งหลายด้ว

ในบทนี้กล่าวถึงสัตว์เป็นอามรณ์ตามแนวคิดศีลธรรมของพระพุทธศาสนา โดยอธิบายถึงความสำคัญของการเคารพชีวิตสัตว์ รวมถึงบทเรียนที่เกี่ยวข้อง เช่น การปฏิบัติที่ไม่ทำร้ายสัตว์และการสร้างสังคมที่มีคุณธรรม บทนี้ยั

ประโยค ๔ - มังคลัดที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้า ที่ 143 นั่น เป็นเพราะเจตนานั้นไม่เป็นกรรมบัง หามใจ. แต่เจตนาของเป็นกรรมบังได้ในบางคราว ไม่ได้เป็นทุกคราวไป เหตุนี้ การไม่คร่ำครวญ จึงเป็นเพราะภาวะแห่งความที

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างเจตนาและกรรมบังในพระพุทธศาสนา โดยชี้ให้เห็นว่าการเจตนาที่เป็นกรรมบังนั้นไม่สามารถเกิดขึ้นได้เสมอไป และเหตุผลที่ทำให้การคร่ำครวญในกรรมบังจึงมีความไม่แ

ประโยค ๔ - มังคลอดกัชป ๒ เป็นกรรมฝ่ายอุดมง ดั่งนี้เป็นต้น กรรมมันแสดงที่เป็นไปโดยความ เป็นคลองแห่งสุดดีและทุกดี และแห่งสุขและทุกข์ของสัตว์เกิดขึ้น ในสุดและทุกข์นั้น จึงเรียกว่าอรรถบรม. เหตุนี้ ความที่

เนื้อหานี้กล่าวถึงอุดมงธรรมบถและกรรมบถในพระพุทธศาสนา โดยชี้ให้เห็นว่าความเป็นคลองแห่งสุดดีจะช่วยให้เกิดสุขและทุกข์แก่สัตว์ และการเว้นจากอุดมงธรรมบถ 10 ประการ เช่น การไม่ฆ่าสัตว์ การไม่ผิดประเวณี ซึ่งอ

ประโยค ๔ - มังคลัทธิที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้า ที่ 145 มุสาวาท ๑ จากปิศจวาน ๑ จากผู้สาววา เจตนาเครื่องวา จากสัมผัสปลาป ๑ อภิญญา ๑ อวยาบา ๑ สัมมาทิฏฐิ ๑. ใน อุตุกรรมบถและอุตุกรรมบถนั้น บ้างเข้าได้กล่าวอ

บทความนี้สำรวจมุสาวาทและวรมณีในบริบทของมังคลัทธิ โดยอ้างอิงจากอรรถกถาและสูตรต่างๆ ถึงความสำคัญของการกำจัดเวรและการปฏิบัติตนในทางที่ถูกต้อง ผ่านการวิเคราะห์คำว่ามุสาวาทและวรมณี โดยให้ความรู้เกี่ยวกับธร

ประโยค ๔ - มังคลิคิดที่เป็นเปล เล่ม ๒ หน้า ที่ 146 มี ๑ ประการ. ภูมิสมัฏฐภูติสูตรหนึ่งว่า "บวกว่า เวรี" ได้แก่ บาปธรรมมี ปาณาติบาตเป็นต้น. จริงอยู่ บาปธรรมนัน ท่านเรียกว่า "เวรี" เพราะ เป็นเหตุแห่งเวร

เนื้อหาเกี่ยวกับภูมิสมัฏฐภูติสูตรที่กล่าวถึงบาปธรรมและการใช้คำว่า 'เวรี' รวมถึงความหมายที่ซ่อนอยู่ในศัพทธ์ต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับความเป็นเวร โดยเฉพาะเมื่ออ้างอิงถึงการสาธยายในอรรถกถาขุทธปกรณ์ ในการศึก

ประโยค ๕ - มั่งคั่งที่เป็นเปล่า เล่ม ๒ - หน้าที่ ๑๔๘ นั่น ท่านก็ได้แสดงโลกวิธีวิธีและโลกูตวิธีวิธีแล้ว ส่วนในอรรถกถา"ทุนเทศปฐะ" ท่านวันสมเด็จวิเคราะห์ว่าคือ โลกูตวิธีวิธีเสียแล้ว กล่าวว่ารวิธี ๒ ประกอ

ในเนื้อหาได้พูดถึงการวิเคราะห์โลกวิธีและโลกูตวิธีตามอรรถกถา "ทุนเทศปฐะ" โดยการอธิบายถึงการสมาทานและกรรมที่เกี่ยวข้องกับกายกรรม ซึ่งผู้สมาทานมักจะรับเอาสิกาบในทั้ง 3 ประเภทด้วยมือและศีรษะ นอกจากนี้ยังเ

ประโยค ๑๙ : มังคลิตีที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้า 149 แม่บุคคลผูมาทาน รับเอาหมวด ๔ เหลี่ยงวิถีธรรมอันเป็นกุศล มี มูลวาวา เวรมณี เป็นต้น ค้อมาวางท้องหลายมีกายวารเป็นต้น ตามนี้ที่พระอรรถถาวายว่าไว้แล้วนั้นแน

เนื้อหานี้พูดถึงความสำคัญของวิถีธรรมอันเป็นกุศล โดยเน้นการมีเจตนาที่ดีและการอธิษฐานในการทำกุศล รวมถึงการตระหนักถึงผลกระทบของการกระทำที่มีต่อชีวิตและจิตใจของบุคคล การมีกรรมนั้นเป็นเครื่องอุปกรณ์ที่ช่วย

ประโยค ๕ - มังคลัตถิปา ๒ - หน้า ที่ 150 ดังนี้, มีอิิติธรรดด้วยสัมมาธิฏิ เปน้อยอองค์เป็นต้นว่า "ทาน ที่ทำให้แล้วมีผล ดังนี้, กรรมเป็นโมโนธรรม, ส่วนทวารเป็นวิธี- ทาร. มโนกรรมอันเป็นกุศล ย่อมตั้งขึ้นใน

เนื้อหานี้กล่าวถึงการทำกรรมและเจตนาในมังคลัตถิปา โดยอธิบายว่ากรรมและวิธีการต่างๆ เกี่ยวข้องกับเจตนาและผลที่เกิดขึ้นจากการกระทำ โดยเฉพาะการทำความเข้าใจความสำคัญของเจตนาที่มีอิทธิพลต่อกรรมและผลของการกระ

ประโยค 4- มงคลดลที่นิยมเปล่า เล่ม 2 - หน้า 156 ดี ในการงานมีกรรมกรรมและโครักกรรมเป็นต้น ซึ่งสมควรแก่สุกของตน เป็นผู้มีอาชีพสมบูรณ์แล้ว ชื่อว่า เป็นผู้มุ่งคงเที่ยงไป แต่บรรพฤติผู้ศึกษาดีไปบรรยาม มีก้าว

ในบทนี้กล่าวถึงความสำคัญของการมีอาชีพที่สมบูรณ์ โดยแต่ละคนจะต้องมีการตั้งจิตมั่นคงและมุ่งหน้าไปข้างหน้า ในการทำกรรมดีและการศึกษาที่มีคุณค่า โดยการปฏิบัติตามโอวาทของพระโพธิสัตว์ที่จะนำไปสู่การได้มาซึ่ง

ประโยค ๑ - มังคลัตถทีนี้นับเปนเล่ม ๒ - หน้าที่ 158 วิ่งค้นแห่งสิกขาบณฑนั้นเจตนาจ่อมได้ชื่อว่า วาจา : ด้วยเหตุนัน ใน อรรคถาแห่งสิกขาบณฑนัน ท่านจึงกล่าวว่า "เจตนาทีนี้เนื่องใน มิจฉาวาจา อันยังค้าง

เนื้อหาเน้นการสำรวจความหมายของวาจาและเจตนาในสิกขาบณฑ ข้อความชี้ให้เห็นว่ามิจฉาวาจาเกี่ยวข้องกับเจตนา และว่าการพูดที่มีความหมายในการปฏิบัติธรรมเป็นอย่างไร ข้อความดังกล่าวยังกล่าวถึงความสำคัญของการใช้วา

ประโยค ๔ - มังคลัตถทีปน ๒ - หน้าที่ 159 ในวิสัยเป็นที่กำหนดว่าธรรมมาว่า "ถกรรม อันบุคคลทำด้วยวาจา ธรรมมัน ท่าน เรียกว่า 'วิกธรรม' วิบัติและวิกธรรมท่านกำหนด ซึ่งกันและกัน" (คือเป็นอันเดียวกัน) เพราะเห

เนื้อหานี้พูดถึงลักษณะของวาจาที่เรียกว่า 'สุขาติ' ซึ่งประกอบด้วยองค์ ๕ ที่พระผู้มีพระภาคทรงสั่งสอนแก่ภิกษุ โดยเน้นว่าต้องมีความอ่อนหวาน ประโยชน์ และเมตตา วาจาที่ถูกต้องสามารถนำมาซึ่งสุข และไม่มีโทษ เป

ประโยค ๔ - มังคลลีลาที่นี่ ๒ - หน้า ๑๖๓ ว่า อนุวุฒา นั้น บทว่า อนุวุฒา จ คือพ้นจากการตตีติยาน ทรงแสดงความ ถึงพร้อมด้วยอาการทั้งปวงแห่งวินัยนั้น ด้วยบทว่า อนุวุฒา จ นั้น บทว่า วิญญู แปลว่า บัณฑิตทั้งห

บทความนี้พูดถึงคำว่า อนุวุฒา ที่เกี่ยวข้องกับวินัยของบัณฑิต พร้อมกับการตีความว่า 'คนพลทั้งหลายไม่เป็นประมาณ' รวมทั้งคำแสดงองค์ 4 อย่างของพระพุทธศาสนา ซึ่งชี้ให้เห็นถึงคุณธรรมและ การพูดในกาลบางคราว โดย

ประโยค ๑ - มังคลัลที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 166 เป็นมิตร ผู้นั้น ๆ ย่อมแตกกัน โดยแท้ บทว่า อนุปลกัศลวตุตถโน ควาวว่า วาจานันโด คุร้าย หยาบคาย เศษแง่ง เสียดแทง ตัดเสียงเจ็บช้ำ เขา (ผู้สาวอับบุคคล) ย่อ

ข้อความในหน้านี้กล่าวถึงแนวคิดเกี่ยวกับความเป็นมิตรและวาจาที่เหมาะสมในพระพุทธศาสนา มุ่งเน้นการพูดคำที่ให้เกียรติและไม่ทำร้ายจิตใจผู้อื่น ผ่านเนื้อหาที่สอดแทรกด้วยประวัติของพระเถระในสมัยพระพุทธเจ้ากัสส